شعر ( علی جهانیان )

 

به همراه عزیزم «شهیر کنعانی»

و مست مست خودش را به کوچه ول می کرد

و  هر  چه  فحش  بلد   بود  بار   دل  می کرد.

جنون  حکایت  مردی  که   روز   و   شبها   را

برای   داشتنت    با    خدا    دوئل   می کرد.

                                                (علی جهانیان ۱۳/۰۲/۸۶)